Реклама в Интернет     "Все Кулички"
  Мы – нацыя!
 
 
Брама сайта arrow АДВЕЧНАЕ arrow Эстэтыка arrow Якая эстэтыка патрэбна сёння нам, беларусам? Аудыенцыя з філосафам Мікалаем Крукоўскім

Якая эстэтыка патрэбна сёння нам, беларусам? Аудыенцыя з філосафам Мікалаем Крукоўскім Друк E-mail
20.04.2011 | 10:15 |
Мікалай КРУКОЎСКІМікалай КРУКОЎСКІ, доктар філасофскіх і кандыдат філалагічных навук, член-карэспандэнт Акадэміі адукацыі Рэспублікі Беларусь, сябра Беларускага саюза мастакоў, былы прэзідэнт Беларускай эстэтычнай асацыяцыі.

Мала хто ўжо сумняваецца ў нас, што Беларусь перажывае глыбокі крызіс і пераважна крызіс таго, што ўсе мы называем звычайна духоўнасцю, хоць ён балюча кранае і матэрыяльнае наша жыццё. Бо і яно, як калісьці было даказана Максам Вэбэрам, залежыць ад духоўнасці, і сёння гэты крызіс бушуе ўжо і ў эканоміцы. Крызіс настолькі глыбокі, што аказваецца пад пагрозай нават незалежнасць краіны і яе дзяржаўны суверэнітэт. Ды і паасобку кожны яго востра адчувае, калі глянуць бліжэй не толькі на цэны, але і на цяперашния нашы мараль і эстэтыку.

Асабліва востра бачна тое ў галіне менавіта эстэтычнай, дзе засяроджаны звычайна нашы ідэалы і дзе з найвялікшай нагляднасцю праяўляюцца нават найменшыя змены, асабліва змены ў горшы бок. Зрэшты, духоўнасць, як вядома, якраз і складаецца перш за ўсё з пэўных ідэалаў. Тое сталі, дарэчы, разумець ужо і нашы ўлады, што загаварылі аб неабходнасці адраджэння ідэалогіі, хоць размову тут усё ж такі варта было б пачынаць не з ідэалогіі, а з саміх ідэалаў. Якасць ідэалогіі залежыць ад якасці ідэалаў, а ніяк не наадварот, бо ідэалогія - гэта толькі знешняя форма, зместам якой і выступаюць ідэалы. У нас жа некаторыя выступаюць супраць ідэалаў увогуле. Маўляў, гэта мы ўжо праходзілі. Адносна ідэалаў эстэтыцы, як кажуць, і карты ў рукі, бо менавіта эстэтычная навука якраз і павінна тут нам дапамагчы. Дапамагчы разабрацца, ці патрэбны нам сёння ідэалы і якія ідэалы добрыя, а якія не. А што значыць жыць зусім без ідэалаў, паказвае нам абкрадзеная да ніткі алігархамі тыпу Хадаркоўскага і Абрамовіча сёнешняя Расія.  

Азначаны крызіс, аднак, ахапіў і самую эстэтыку. Эстэтыка зараз не толькі не ў модзе, але ўзнікае ўражанне, што яна свядома адціскаецца адпаведнымі міністэрствамі на задні план. Скарачаюцца вучэбныя курсы па эстэтыцы ў нашых ВНУ. Ліквідуецца яна амаль што зусім, дзе яшчэ была, у школах і сярэдніх навучальных установах. У некаторых вучэльнях эстэтыку спрабуюць зліць у адзінае цэлае з культуралогіяй, хоць эстэтыка з даўніх часоў карыстаецца статусам самастойнай навукі. А ў нашых тэхнічных і прыродазнаўчых ВНУ дык яе выкідаюць з вучэбных планаў разам з усёй беларускай культурай увогуле, тлумачачы сабе, напэўна, тое варварства патрэбамі будучага аб'яднання з Расіяй і фактычна прызнаючы тым самым законнасць ліквідацыі незалежнасці беларускай нацыянальнай культуры і базіраванага на ёй дзяржаўнага суверэнітэту краіны. Спынімся тут, аднак, на праблемах нашай эстэтыкі менавіта як самастойнай навукі, уступімся і за яе ўласны, так бы мовіць, суверэнітэт.

З горыччу трэба прызнаць, што ў гэтым аспекце беларускай эстэтыцы вельмі не пашанцавала. Яшчэ ў савецкія часы беларуская эстэтычная думка няшчадна падміналася думкай маскоўскай з так уласцівай ёй таталітарна-імперскай мегаламаніяй, пра што даводзілася неяк пісаць на старонках колішняга часопіса "Мастацтва". Характэрна, што ўжо тады маскоўскімі афіцыйнымі аўтарытэтамі, як сумна вядомы акадэмік Ягораў, з эстэтыкі сістэматычна вытраўлялася навуковасць і лагічная строгасць, замянялася яна на траскучую партыйную ідэалогію, менавіта ідэалогію без ідэалаў, без логікі і без навукі (аб гэтым яскрава сведчыць, напрыклад, невясёлы лёс кнігі аўтара гэтых радкоў, таксама, варта зазначыць, не без пэўнага выкліку ў свой час названай "Логіка прыгажосці"). І займаўся там малапачцівай справай не адзін акадэмік Ягораў. Але тое, што робіцца з эстэтыкай у Расіі цяпер, зусім ужо жахліва. Калі ў савецкія часы тамашнія эстэтычныя мэтры свядома ці змушана выдыгалі перад афіцыйнымі партыйнымі ідэолагамі, ахвяруючы ісцінай, то цяпер яны гэтак жа нізка ўкленчваюць перад заходнееўрапейскімі аўтарытэтамі і пераважна чамусьці перад так званымі постмадэрністамі, згодна якім ісціна ўвогуле не існуе і ніякая навука, тым болей эстэтыка, не павінна ў прынцыпе абапірацца на логіку і розум. Каб упэўніцца ў гэтым, варта толькі пазнаёміцца з не раз ужо выдаваным у Маскве падручнікам па эстэтыцы гаспадзіна Крыўцуна. Падручнікам, у якім наогул адсутнічаюць не толькі азначэнні прыгажосці і брыдоты, але і тое, што там заўсёды называлася катэгарыяльным апаратам. У эстэтыцы гэта тое ж самае, калі б у падручніку этыкі, напрыклад, адсутнічалі азначэнні дабра і зла альбо ў кнізе па логіцы такім жа чынам ігнараваліся катэгорыі ісціны і зману. Навука без лагічнага касцяку асноўных сваіх катэгорый - гэта, няхай нам даруюць, не навука ўвогуле. Але ж факт ёсць факт.

У гэткім жа стане і сучасная беларуская эстэтыка, якая па нядобрай традыцыі і сёння па-ранейшаму пакорліва ўгінаецца перад Масквой. Каб упэўніцца ў гэтым, дастаткова глянуць на афіцыйна зацверджаныя міністэрствамі адукацыі і культуры прынятыя Масквой праграмы па эстэтыцы, якім нададзены яшчэ і нейкі злавесны статус стандартаў, стандартаў яўна з тых, пра якія некалі пісалася, "иже не прейдеши". Не гаворачы ўжо аб адсутнасці ў іх памянёнага лагічнага касцяку ўвогуле, і канкрэтны катэгарыяльны аппарат (асноўныя эстэтычныя катэгорыі і тыпалогія стылю) азначаны там па-постмадэрнісцку туманна і расплывіста. У гэтых праграмах поўнасцю адсутнічае, напрыклад, і такі прынцыпова важны для эстэтыкі раздзел, як раздзел аб эстэтычным у рэчаіснасці. Прыгажосць у прыродзе, аказваецца, іх аўтараў абсалютна не цікавіць, як не цікавіць і проста пякучая сёння неабходнасць абараняць і захоўваць тую прыгажосць у нашай беларускай прыродзе. І гэта тады, калі экалагічная праблема выклікае боль у галаве ўсяго прагрэсіўнага, як казалі раней, чалавецтва! Што ж гэта за эстэтыка такая і на каго яна разлічана? Але і гэтага мала. Існуючыя праграмы абыходзяцца і без эстэтыкі чалавека. Чалавек і яго прыгажосць (ці брыдота!) там наогул адсутнічаюць, хоць эстэтыка ўжо з даўніх часоў разглядаецца як тэорыя эстэтычнага выхавання. Выхавання каго? Чалавека ж, вядома. І выхавання ўсё такі згодна ідэалу прыгожага, а не брыдкага. Гэта ўжо не кажучы пра такі востра актуальны сёння феномен, як фізічная прыгажосць чалавека і ў асаблівасці жаночая прыгажосць, пра што ні савецкая, ні руская эстэтыка не гаварыла ніяк і ніколі і на аснове фальшывага разумення чаго сёння, наадварот, расцвітае ў нас і ў літаратуры, і ў кіно, і на тэлебачанні смярдзючае царства самай паскуднай парнухі і гвалту. Нічога сабе эстэтычнае выхаванне, калі ролю тэорыі ў ім адыгрывае такая, з дазволу сказаць, эстэтыка! Няхай тут не крыўдуюць аўтары тых праграм, але ж гэта праўда.

На Беларусі, аднак, існавала і, спадзяемся, існуе і другая эстэтыка, куды больш, напэўна, заслугоўваючая назву навукі. Яна не стварыла, на жаль, самастойнай эстэтычнай школы, аб няўклюдных прычынах чаго ўжо даводзілася некалі пісаць. Але ў канцэптуальным сэнсе слова яна існуе ў форме пэўных манаграфій і артыкулаў, некаторыя з якіх былі адзначаны пазітыўнымі рэцэнзіямі і перакладзены за мяжой, і памянёныя нават, як тое ні дзіўна, ва ўсіх былых саюзных энцыклапедыях, уключаючы і Вялікую савецкую. Яна была, як здаецца, адобрана і большасцю беларускіх калегаў-эстэтыкаў, пра што можа сведчыць хоць бы той вядомы факт, што яшчэ ў 1991 годзе аўтар гэтых манаграфій быў абраны прэзідэнтам беларускай эстэтычнай асацыяцыі, якая, аднак, не была ў далейшым, да жалю, падтрымана ні ўрадам ні заўсёды пасіўнай у нас грамадскасцю (нядаўна, праўда, была апублікаваная кніга праф. А. А. Козела "Философская мысль Беларуси", дзе мае кніжкі па эстэтыцы былі, нарэшце, афіцыйнай філасофіяй, хоць і павярхоўна, заўважаны і больш-менш пазітыўна ацэнены!). Гэты факт і дае нам, думаецца, поўнае права называць тую канцэпцыю як сведчанне беларускай эстэтычнай школы, няхай сабе пакуль што, па сённяшнім дні, і толькі ў віртуальным значэнні слова.

Для гэтай эстэтычнай канцэпцыі характэрна перш за ўсё вытрыманасць яе ў беларускім нацыянальным духу, заўсёды арыентаваным на прыгажосць і здаровы жыццёвы рэалізм, выражаны яшчэ ў творчасці класікаў беларускай літаратуры Купалы і Коласа. Характэрна пастаяннае і свядомае, насуперак моднаму сёння хаатычна-распаднаму постмадэрнізму, імкненне да навуковай строгасці, што асабліва адносіцца да яе катэгарыяльна-лагічнага апарата. Будучы ў вузкапрафесійным аспекце дастаткова арыгінальнай (яна сапраўды ні за кім з буйных сучасных спецыялістаў канкрэтна не ідзе), канцэпцыя ў той жа час добра ўпісваецца ў агульную траекторыю гістарычнага развіцця філасофіі і навукі, цераз эстэтычную сістэму вялікага Гегеля ўзыходзячы аж да антычных яе крыніц у мінулым. Яна ў той жа час прыходзіць ў добры стык і з самымі перспектыўнымі сёння кібернетыкай, інфарматыкай і агульнай тэорыяй сістэм, адкрываючы магчымасць выкарыстання і найноўшых камп'ютэрных тэхналогій у будучым. Не без гордасці можна адзначыць, напрыклад, што толькі на Беларусі, як уяўлецца, была дастасавана да эстэтыкі і дастасавана з нядрэнным, як будзе ніжэй паказана, плёнам такая адносна новая ў сучаснай навуцы рэч, як чатырохзначная логіка і чатырохзначныя ж матрыцы з гэтай логікі.

Эстэтыка наша добра стасуецца і з такімі канкрэтнаэмпірычнымі навукамі, як гісторыя культуры і мастацтвазнаўства. Кіруючыся, дарэчы, толькі метадамі чыста філасофскай эстэтыкі Гегеля, яна яшчэ ў шасцідзесятых гадах стыхійна выйшла на малавядомую тады ў нас канцэпцыю цыклічнага развіцця культуры Шпенглера-Тойнбі-Сарокіна, што намнога паглыбіла наша разуменне як асноўных эстэтычных катэгорый, надаўшы ім сэнс своеасаблівых фаз у развіцці эстэтычнай гісторыі грамадства, так і сумна вядомай праблемы стылю эпохі, якая некалі была, як для быкоў чырвонае сукно, для ўсёй афіцыйнай савецкай эстэтыкі. Мы, беларусы, ў гэтым плане, дарэчы, ўвогуле год на трыццаць апярэдзілі маскоўскіх вучоных, якія пачалі развіваць тую цыклічную канцэпцыю толькі з сярэдзіны дзевяностых гадоў. Ды і ў сусветным маштабе наша эстэтыка далёка не на апошнім месцы, калі пазнаёміцца, напрыклад, са зместам артыкула "Эстэтыка" у апошнім выданні славутай Encyclopaedia Britannica. А сяго-таго дык і нават абагналі, як, напрыклад, амерыканца С.Хантынгтона, шумна вядомага сёння ў свеце з-за яго выдадзенай у 1996 годзе сапраўды вельмі вострай і вельмі цікавай кнігі "Clash of civilisations" ("Столкновение цивилизаций" у рускім перакладзе, які ўжо ёсць у продажы). Дзякуючы ўсё той жа чатырохзначнай логіцы і памянёнаму матрычнаму яе варыянту праблема такога канфлікту паміж цывілізацыямі ў эстэтычным плане была намі тэарэтычна пастаўлена і сфармулявана яшчэ ў сярэдзіне сямідзесятых гадоў (гл. манаграфіі "Основные эстетические категории", стар. 269-272, и "Кибернетика и законы красоты", стар. 229). Так што мы, беларусы, не такія ўжо нікудышнія, як часам нас так альбо гэтак падаюць нашы маскоўскія "старшие братья" і тутэйшыя "змагары" за дэмакратыю без суверэнітэту і свабоду без незалежнасці.

Зразумела, што і ў плане педагагічным такая канцэпцыя мае свае выгоды, што пацвярджае хоць бы і аўтарскі саракагадовы вопыт выкладання эстэтыкі ў БДУ і Універсітэце культуры, з пэўным, вядома, спрашчэннем і папулярызацыяй для больш лёгкага засваення студэнтамі. Цікава, напрыклад, што яна ў свой час з большым адносна поспехам успрымалася як раз на матэматычным і фізічным факультэтах БДУ. Апошняе абумоўлівалася, напэўна, тым, што пабудаваны на гэтай канцэпцыі лекцыйны курс арыентаваны быў не на механічнае запамінанне, а перш за ўсё на глыбокае і самастойнае разуменне логікі курса, і сярод традыцыйных студэнтаў-гуманітарнікаў у сувязі з гэтым узнікалі часам нават пэўныя праблемы. Улічваючы гэта, аўтару вельмі хацелася напісаць і выдаць падручнік па эстэтыцы спецыяльна для студэнтаў гуманітарных ВНУ, але тое, на жаль, так і не ўдалося зрабіць. У савецкія часы выданне падручнікаў па грамадазнаўчых навуках дазвалялася, як вядома, толькі ў Маскве. Сёння ж тое зрабіць не дазваляе ўвогуле фінансавы стан нашай новай стыхійна-рыначнай гаспадаркі, арыентаванай пераважна на грубаспажывецкія матэрыяльныя, а не на агульнакультурныя, духоўныя ў тым ліку запатрабаванні. Прысвечаную той жа эстэтыцы манаграфію "Бляск і трагедыя ідэалу" давялося выдаваць за ўласны кошт і мікраскапічным тыражом. Таму і застаецца прапаноўваць увазе чытачоў адно праграму курса, пабудаванага на вышэйпамянёнай канцэпцыі, ды і то, хутчэй, толькі лагічны касцяк праграмы (без пагадзіннага разліку, без спісаў літаратуры, без розных там пытанняў дзеля самакантролю і г.д.). Гэта толькі канцэпцыя такога курса, толькі ягоны, як вышэй зазначалася, лагічны касцяк. Чаму і, думаецца, сам такі курс можна было б назваць "Уводзінамі ў тэарэтычную эстэтыку", як гэта было зроблена намі нядаўна адносна дапаможніка па культуралогіі і як даўно ўжо рэкамендавалі дзейнічаць у гэтым кірунку такія сусветна вядомыя спецыялісты, як Л.Берталанфі і Д.С.Ліхачоў (зрэшты, такім падручнікам па тэарэтычнай эстэтыцы даўно ўжо была прызнана за мяжой мая манаграфія "Кібернетыка і законы прыгажосці" (гл. В.Г. Пушкин, Ив. Марев. Современен методологически подход към проблемите на эстетика, "Философска мисъл", к. 12, ч, ХХХV, София, 1979)). Такая задума, прызнацца, у аўтара ёсць і, калі Пан Бог адпусціць яму яшчэ крыху часу, яе, можа, і ўдасца рэалізаваць. Але пакуль што маецца толькі гэткая план-праграма, і менавіта яна прапаноўваецца зараз увазе спагадлівага чытача. Не пакідаць жа яе, як казалі колішнія нашы класікі, грызучай крытыцы мышэй.

 
« Папяр.
БелСаЭс «Чарнобыль»

НАВЕЙШЫЯ ПУБЛІКАЦЫІ :

“Крывіцкія руны - ІІ”
КНІГІ | Нятленнае


Крывіцкія руны : вып. ІІ, беларускі культурны мацярык у Латвіі. / уклад., прадм., камент. М. Казлоўскага, С. Панізьніка. - Мінск : Кнігазбор, 2017. - 452 с. ISBN 978-985-7180-05-9. У том выбраных твораў «Крывіцкія...
Глядзець вачыма будучыні
Лепшы верш | Пісьменнік і час


Шмат гадоў назад у газеце "Голас Радзімы" (№ 50-52, 30 снежня 2004 года) была апублікавана гутарка сябра ГА "МАБ" Веранікі Панізьнік з прафесарам факультэта германістыкі і славістыкі ва ўніверсітэце канадскага горада...
БелАЭС: чаго баіцца МАГАТЭ?
ДЗЯРЖАВА І МЫ | Беларуская АЭС


Астравецкая АЭС цалкам адпавядае стандартам МАГАТЭ, сцвярджае афіцыйны Менск. Са справаздачаў экспертных місіяў гэтай арганізацыі ў Беларусь, аднак, вынікае іншае. На думку агенцтва, Дзяржатамнагляд Беларусі - няздольны забяспечыць бяспеку...
Ярослав Романчук: Беларусь медленно, но верно избавляется от нефтяного проклятья
ДЗЯРЖАВА І МЫ | Экалогія


Конфликт с Россией вокруг цены на энергоресурсы избавит Беларусь от нефтяного проклятья и, если не помешает АЭС, вынудит инвестировать в зеленую экономику и в развитие возобновляемых источников энергии. Как заявил...
Правда ли, что на самом деле Путин - богатейший человек в мире?
ДЗЯРЖАВА І МЫ | SOS-паралелі


После 17 лет пребывания у власти российский лидер владеет "состоянием в размере 200 млрд долларов, 58 самолетами и вертолетами, а также 20 дворцами и загородными виллами" "Возможно, российский президент Владимир...
Пралегамены да канструявання беларускага нацыяналізму
АДВЕЧНАЕ | Гістарычны матыў


Анатоль Астапенка У кожнай сучаснай дзяржаве кожнынармальны грамадзянін ад пачатку нацыяналіст. Быць нацыяналістам - гэта нармальны стан чалавека. Чалавека без свайго нацыянальнага пачатку на Зямлі проста не існуе. Кожны нараджаецца альбо...
Творчыя арганізацыі патрабуюць перагляду Пастановы №7
АДВЕЧНАЕ | Гістарычны матыў


ГА "БАЖ", РГА "Беларускі ПЭН-цэнтр", ГА "Саюз беларускіх пісьменнікаў" звярнуліся ў Міністэрства культуры з просьбаю патлумачыць чаму гэтыя арганізацыі не ўвайшлі ў спіс творчых саюзаў. Разам з тым іншыя...
Литвинизм и Белая Русь
АДВЕЧНАЕ | Даследаванні


Вадим ДЕРУЖИНСКИЙ В российской прессе появилась статья минчанина, кандидата политических наук Николая Малишевского (1977 г.р.) «Литвинство и Белая Русь». Автор в традициях сталинизма лишает Беларусь и беларусов права на свою...
РЕАЛЬНАЯ ДЕЙСТВИТЕЛЬНОСТЬ «ПУТИНЛЭНДА»
ДЗЯРЖАВА І МЫ | SOS-паралелі


На Западе много десятилетий тому назад придумали парк аттракционов под названием «Диснейлэнд». Задумка была оригинальна и проста одновременно: каждый обыватель «западного рая» (при наличии небольшого количества «баксов» в кармане)...
Член-карэспандэнт НАН Беларусі Аляксандр Лукашанец прапанаваў меры па падтрымцы беларускай мовы
ДЗЯРЖАВА І МЫ | Палітыка


У Беларусі неабходна прыняць меры па падтрымцы нацыянальнай мовы для забеспячэння рэальнага раўнапраўя дзяржаўных моў у сітуацыі двухмоўя, зацверджанага Канстытуцыяй. Такое меркаванне выказаў на прэс-канферэнцыі 17 лютага першы намеснік дырэктара...
Удзельнікі акцыі ў Бабруйску выставілі ўльтыматум уладам
ДЗЯРЖАВА І МЫ | Палітыка


У Бабруйску 26 лютага на мітынгу супраць дэкрэту № 3, які адбыўся на цэнтральнай плошчы горада, прыняло ўдзел больш за 1000 чалавек. Распачаў мітынг і быў яго вядоўцам сустаршыня Беларускай...
«Круглый стол» с тремя неизвестными. Чапай думу думает
ДЗЯРЖАВА І МЫ | Палітыка


Вопрос о будущем одного человека должен уступить место вопросу о будущем всей страны. Митинг возмущенных «тунеядческим» декретом белорусов завершился мирно, и Александр Лукашенко, улетевший в Сочи, получил возможность спокойно подумать....
Пресловутый «русский мир»
ДЗЯРЖАВА І МЫ | Палітыка


Вадим Деружинский   Уважаемые коллеги! Не смог промолчать, видя, какой дурдом вы тут обсуждаете. Некий господин Костян С. И. называет себя «председателем Белорусского славянского комитета». Поскольку славяне - понятие сугубо...
Алег Трусаў. «Гісторыя сярэднявечнай Еўропы (V–XV стагоддзі)»
КНІГІ | Нятленнае


Гісторыя - гэта навука аб развіцці чалавечага грамадства. якая вывучае мінулае чалавецтва ва ўсёй яго канкрэтнасці і раз-настайнасці. У сувязі з гэтым гісторыя складаецца з сусветнай (усеагульнай) гісторыі і...
Краснасельскі краязнаўца
АДВЕЧНАЕ | Асоба


Мінае 80 гадоў з дня нараджэння (11.01.1937) Верацілы Міхася, сына Уладзіміра з пасёлка Краснасельскі ў Ваўкавыскім раёне. 40 гадоў прайшло, як я пазнаёміўся з магутным краязнаўцам, дасціпным гумарыстам-фалькларыстам, рэстаўратарам, нумізматыкам,...
если бы Вы стали президентом Беларуси
ДЗЯРЖАВА І МЫ | Палітыка


Вадим Дзеружинский ПОЗИЦИЯ. По поводу вопроса "Главный вопрос к Вам: если бы Вы стали президентом Беларуси, то какие бы вы предприняли действия для процветания этой крайне бедной природными ресурсами...
+ + +
Брама сайта | Галоўная старонка


...
Бунтоўны дух мысляра
Лепшы верш | Водгук, рэцэнзія


Я ведаю паэта Яўгена Гучка ўжо не адзін дзясятак гадоў. Чалавек ён чысцейшага сэрца, высокіх дум і парыванняў, неадступны і пранікнёны патрыёт сваёй роднай зямлі. Эрудыт, мысляр... А ў той...
Гісторыкі патлумачылі расейскаму шавіністу, калі з’явілася беларуская мова
АДВЕЧНАЕ | Даследаванні


Дырэктар Расейскага інстытуту стратэгічных дасьледаваньняў Леанід Рашэтнікаў заявіў, што «беларуская мова была створаная пастановай пасяджэньня аргбюро ЦК ВКП(б)». Пры гэтым ён спаслаўся на расейскую газэту «Правда» за 1926 год, паведамляе...
Joomla! Ukraine

КОЛЬКІ СЛОЎ НА БРАМЕ САЙТА :

Народ і нацыя: Колькі слоў на Браме сайта
|


Шаноўныя, перад вамі спроба адкрытай і шчырай размовы пра найбольш важнае і надзённае, што даўно паўстала і востра стаіць перад нашым народам, цяпер — асабліва, — ратаваць сябе ў супольнасці, у суладдзі, берагчы і развіваць творчы дух народа і нацыі. Я ведаю, што гэтыя словы і тое, што за імі стаіць, дойдзе далёка не да кожнага розуму,...
Інстытут Нацыянальнай Памяці (ІНП)
|


Памяць народа – перадумова для далейшага яго развіцця ў грамадзянскай супольнасці і выканання ім ролі крыніцы ўлады і крыніцы дзяржаўнасці. Інстытут Нацыянальнай Памяці (ІНП) ёсць грамадзянская ініцыятыва па выяўленні і раскрыцці найвыдатнейшых старонак беларускай гісторыі, абароне этнакультурных каштоўнасцей і выкрыцці злачынстваў супраць свайго народа, калі б яны ні былі ўчыненыя. Ніжэй прыводзяцца і іншыя вытрымкі з палажэння Аргкамітэта...
Joomla! Ukraine

Новыя каментары :

КОЛЬКАСЦЬ ПРАЧЫТАНЫХ СТАРОНАК 
з 1 снежня 2009 года

КОЛЬКАСЦЬ НАВЕДВАЛЬНІКАЎ САЙТА 
mod_vvisit_counter Сёння 580
mod_vvisit_counter Учора 944
mod_vvisit_counter На гэтым тыдні 3282
mod_vvisit_counter У гэтым месяцы 25239
Каталог TUT.BY